![Animal Defenders International [logo]](/media_assets/adi_logo.gif){kind=logo}
![National Anti-Vivisection Society [logo]](/media_assets/navs_logo.gif){kind=logo}
![Lord Dowding Fund [logo]](/media_assets/ldf_logo.gif){kind=logo}
Polish summary
Zbiorczy: Dostawcy małp
Bez względu na to, czy są łapane w dżungli, czy rozmnażane w niewoli, większość małp wykorzystywanych w Europie jest importowanych z Chin, Filipin, Wietnamu, Indonezji, Mauritiusu, Kenii, Izraela i Gujany. Małpy zmuszone są znosić długie, ciężkie podróże – odizolowane, więzione w małych klatkach, wystraszone.
Makak typu cynomolgus, najczęściej wykorzystywany gatunek małpy laboratoryjnej w Europie, opisany został jako gatunek makaka reagujący na transport w sposób najmniej satysfakcjonujący.
Ośrodki dostawcze w Europie to głównie ośrodki, w których przechowuje się małpy pochodzące z obszarów oddalonych o tysiące mil. Na przykład, ośrodek Noveprim w Hiszpanii stanowi swoiste przejście do Europy dla małp pochodzących z Mauritiusu, o którym wiadomo, że jch dostawca znany jest z zasilania inwentarza rozrodczego zwierzętami złapanymi w dżungli.
Istotnie, większość naczelnych zakupionych w celu wyposażenia laboratoriów Europy są potomstwem urodzonym ze złapanych w dżungli rodziców (zwanych „F1”). Tylko zakaz dotyczący wykorzystywania zwierząt typu F1 położy nacisk na dostawców, by nie uznawali dzikich małp za własne źródło dochodu. Siedmioletnia faza stopniowego wycofywania wykorzystywania naczelnych typu F1 w Europie w zaproponowanej Dyrektywie mającej zastąpić Dyrektywę nr 86/609 musi być w pełni wdrożona bez luk prawnych; preferowanym byłoby przyspieszenie jej wdrożenia.
Dodatkowo, oprócz długich podróży, niezbędne jest zastanowienie się nad standardami opieki i zakwaterowania zwierząt przed ich dostarczeniem do labolatoriów, oraz wszędzie tam, gdzie jest to możliwe, narzucenie dostawcom zagranicznym konieczności spełnienia nowoczesnych standardów zakwaterowania i opieki.
Nafovanny w Wietnamie na przykład jest dużym eksporterem małp do Europy i USA. Znajduje się on oczywiście poza jurysdykcją Parlamentu Europejskiego lub Krajów Członkowskich. Za schludną częścią zewnętrzną i bielonymi budynkami biur ADI odkryło w 2008 roku małpy znajdująca się w małych drucianych klatkach o betonowych podłogach. Wyposażenie klatek było niezwykle proste. Warunki panujące w miejscu przebywania zwierząt były znacznie poniżej nowoczesnych standardów obowiązujących w zoo.
Z tyłu obiektu, małpy przetrzymywane były w samotności, w zardzewiałych klatkach mierzących mniej niż metr wysokości – zwierzęta te ledwie mogły w nich stać. Niektóre klatki wyglądały tak, jakby miały za chwilę się rozpaść – pochylone pod niewygodnymi, skrajnymi kątami. Jednakże ośrodek ten został zatwierdzony przez Brytyjskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych jako oficjalny dostawca małp laboratoryjnych.
Brytyjski Komitet Badań na Zwierzętach wnioskował:
„Inspektorat nie obejmuje jurysdykcją obszarów znajdujących się poza Zjednoczonym Królestwem i stąd też, wszędzie tam, gdzie zwierzęta dostarczane są spoza Zjednoczonego Królestwa, wszelkie wizyty lokalne przeprowadzane przez Inspektorat zależą od negocjacji i kooperacji”.
W 2005 roku, Brytyjskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych stwierdziło ”zanim naczelne będą mogły być pozyskiwane z zagranicznego ośrodka rozrodczego, niezbędne jest, by Ministerstwo Spraw Wewnętrznych oceniło i zaakceptowało użytkowanie ośrodka, w celu zapewnienia zgodności z sekcją Kodu Postępowania Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w zakresie Zapewnienia Zakwaterowania oraz Opieki nad Zwierzętami we wskazanych Instytucjach Rozmnażania i Zaopatrzenia (1995 HC 125) zajmujących sie importem naczelnych”, oraz: „W rezultacie, zezwolimy wyłącznie na wykorzystywanie zwierząt pochodzących z ośrodków zagranicznych, o których wiemy, że zapewniają zwierzęta rozmnażane w konkretnym celu zgodnie z akceptowanymi standardami opieki”.
W marcu 2005 roku, kontrola ośrodka Nafovanny w Long Thanh dostrzegła ”mankamenty w zakresie zakwaterowania i opieki nad zwierzętami”, a ponadto odnotowano , że jego „status jako ośrodka zatwierdzonego dobiegnie końca” w momencie, gdy wszystkie obecne zamówienia zostaną zrealizowane. Przed końcem 2005 roku jednakże Ministerstwo Spraw Wewnętrznych otrzymało „zapewnienia i dowody na to, że poczyniono znaczne ulepszenia” i stwierdzono, że Nafovanny jest w stanie spełnić wymagane standardy jakości. Udzielono zezwolenia na kontynuowanie dostaw do Zjednoczonego Królestwa. Dowodem, na którym oparto wydaną decyzję były „nieedytowalne materiały filmowe, fotografie i raporty”.
Dowód pochodzący z naszej kontroli przeprowadzonej w 2008 roku w Nafovanny wskazuje na to, że zapewnienia kontroli rządowej w zakresie standardów opieki zapewnianych przez dostawców zagranicznych są raczej formą realizowania PR niż wdrożenia środków mających na celu utrzymanie standardów naukowych i zapewnienie odpowiednich warunków życia zwierząt.
W ciągu roku do czerwca 2008, przynajmniej 476 małp zostało dostarczonych przez Nafovanny w Wietnamie do Huntingdon Life Science (HLS) w Zjednoczonym Królestwie.
Małpy zostały przetransportowane drogą lotniczą z Ho Chi Minh do Francji, a następnie drogą lądową do Anglii. HLS przyznało, że podróż trwała około 30 godzin. Po przybyciu większość małp była przerażona i chowała się z tyłu klatek; rany nabyte w trakcie podróży to otarcia głów i twarzy.
