Polish summary

Zbiorczy: Eksperymenty na naczelnych

Eksperymenty na naczelnych podzielić można na dwie grupy: zróżnicowane badania akademickie, oraz standaryzowane testy regulacyjne – wymagane do uzyskania pozwoleń na sprzedaż produktów.

Większość małp przybywających do laboratoriów europejskich wykorzystywana jest do testów regulacyjnych, które prowadzone są w Huntingdon Life Sciences (lub HLS).

Jeden z największych obiektów w Europie zajmujących się komercyjnym testowaniem produktów na zwierzętach, HLS jest zakontraktowane przez firmy farmaceutyczne, chemiczne i inne na wykonywanie toksykologii (testowanie bezpieczeństwa / wpływu) oraz przeprowadzanie innych testów produktowych.

Jest to jeden z najbardziej tajemniczych obszarów eksperymentów prowadzonych na zwierzętach. Pozwolenia na testy regulacyjne przyznawane są w sposób grupowy i stąd też pojedyncze zestawy eksperymentów nie są analizowane przez władze ustawodawcze. Raporty z prowadzonych testów są własnością klienta. Eksperymenty takie są rzadko, jeśli w ogóle, publikowane.

Pomiędzy rokiem 2006 a 2008, pracownik ADI/NAVS analizował wykorzystanie naczelnych w HLS, które jednocześnie mieścić może około 500 makaków. , Przedmiotowa analiza umożliwia wgląd w sposób, w jaki przetrzymywane w laboratoriach małpy żyją i umierają za zamkniętymi drzwiami.

Po przybyciu, małpy umieszczane są w koloniach, do piętnastu zwierząt w jednym pomieszczeniu szerokim i wysokim na trochę więcej niż dwa metry, o długości do trzech metrów, zaopatrzonym w małą klatkę do łapania o wymiarach 1 metr na 2 metry wysokości. Brak jest w nich naturalnego światła. Zwierzęta te w naturze żyją na drzewach, w dużych grupach liczących od pięćdziesięciu do stu zwierząt i mogą pokonywać dystans ponad 1.5 kilometra dziennie. Ich dom w HLS to średnio jeden metr sześcienny przypadający na jedno zwierzę.

Małpy przenoszone są do bloku M12 celem przeprowadzenia eksperymentów. Niektóre trzymane są w klatkach mających w przybliżeniu jeden metr sześcienny. W jednej klatce przebywać mogą nawet trzy małpy. Ich bogate środowisko naturalne zostało teraz zastąpione pojedynczym poziomym prętem znajdującym się w klatce.

Są to warunki jakie od ponad 20 lat regulowane są przez prawo europejskie i brytyjskie, gdzie uwzględnione zostało , że „Naczelne cechuje wysoka inteligencja, większość z nich egzystuje na drzewach, a wszystkie potrzebują kompleksowego, stymulującego ich środowiska”. Porażka przepisów oraz przepaść pomiędzy tym, w jaki sposób dobrobyt postrzegany jest wewnątrz i na zewnątrz laboratoriów jest oczywista, co widać na naszych fotografiach.

Trudno byłoby opisać zakwaterowanie w HLS inaczej niż ścisłe minimum. I choć jest to firma o dużym zapleczu finansowym, zapewniająca usługi przedsiębiorstwom, których wartość szacowana jest na wiele miliardów funtów/euro , te wysoce inteligentne zwierzęta zapewnione mają wyłącznie tyle, ile potrzebne jest im do przetrwania zanim doznają cierpienia w trakcie przeprowadzania testów.

Znaleziona została małpę z zakrwawioną twarzą i brakiem końców palców od nóg. Personel zasugerował, że być może małpa odgryzła sobie palce, jednakże przeprowadzający ocenę odnotował, że rany były wyraźnymi prostymi cięciami i doszedł do wniosku, że raczej noga musiała zostać uwięziona w pewnej części klatki, a palce zostały odcięte w momencie, gdy zwierzę próbowało się uwolnić, a następnie włożyło stopę do ust. Brakujące palce nie zostały uznane za coś nadzwyczajnego.

Małpy miały nacięcia i zranienia od klatek, kilka z nich wymagało interwencji weterynarza. Otarcia i zadrapania powstałe w wyniku wyciągania ich z klatek; łańcuch zabezpieczający klatkę przebił policzek małpy płci żeńskiej, co uniemożliwiło jej przyjmowanie pokarmu i spowodowało, że była ona karmiona siłą. Inne cierpiały z powodu biegunki, krwotoków z nosa. Jeszcze inne jadły, a następnie wymiotowały własnymi ekskrementami.

Testy, które obserwowaliśmy, obejmowały od 4 do 72 małp i wszystkie związane były z fizycznym ograniczeniem ruchów, co w sposób wyraźny powodowało ich cierpienie.

Do podania małej małpce dawki potrzeba aż trzech osób. „Łapacz” chwyta zwierzę za ramiona, inny trzyma nogi, a kolejny wsuwa gumową rurkę w gardło prowadząc ją w dół, aż do żołądka zwierzęcia i pompuje substancję testową.

W innych testach małpy są przywiązane pasami do krzeseł. Dla niektórych stres z tym związany jest tak duży, że prowadzi do wypadnięcia odbytnicy – znanego wskaźnika świadczącego o ogromnym stresie przetrzymywanych w uwięzi naczelnych. W trakcie badań nad lekiem na nietrzymanie moczu, trzy osobniki, których ruchy zostały ograniczone, cierpiały z powodu wypadania odbytnicy, a jedna z małp, na której testowano lek cierpiała z powodu chronicznego wypadania odbytnicy.

W trakcie badań nad dawkowaniem doustnym, kilka małp cierpiało w kilku przypadkach z powodu wymiotów i ślinotoku. Kilka osobników oddało na podłogę klatki mocz koloru czarnego. Jedna prawie odgryzła sobie cały palec i nadal żuła rękę po tym, jak została ona zabandażowana przez weterynarza. Inne wykazywały symptomy takie, jak szarpanie skóry na klatce piersiowej, wkładanie pięści do ust, próbowanie gryzienia przez metalową zrzutnię na jedzenie, wpychanie dużych ilości trocin do policzków, żucie metalu oraz przesuwanie zębami wzdłuż prętów klatki. Pięć dni później, kilka z nich wykazywało oznaki zespołu niespokojnych stóp, wskazując na uczucie mrowienia.

Kilka zwierząt było wyraźnie nieszczęśliwych, pomimo tego, podano im normalne dawki doustne i przeniesiono do klatek. W mniej więcej tym samym czasie, zapoczątkowano badania tego samego produktu na szczurach, w których przeprowadzający badania zauważyli, że szczury żują swoje stopy i jedzą trociny. Sytuacja, w której prawie dochodzi do odgryzienia palca jest istotną oznaką kliniczną, w rezultacie czego dawka podawana jednej grupie została obniżona.

Pokazuje to, w jaki sposób przewidywania dotyczące możliwego ciężkiego stanu mogą być mylne. Nowa Dyrektywa Unii Europejskiej musi zawierać system przygotowywania sprawozdań o nieoczekiwanych poziomach cierpienia, bądź innych zdarzeniach, w celu ulepszenia ochrony zwierząt.

Badania inhalacyjne dostarczyły nowego przykładu na to, w jaki sposób można mylnie osądzić ciężki stan:
W trakcie badań inhalacyjnych, trzy małpy zmarły lub musiały być uśpione z powodu częściowo zapadniętych i zablokowanych płuc. Trzy inne doznały zapaści, ale udało im się odzyskać przytomność. Sekcja zwłok przeprowadzona na martwych zwierzętach wykazała, że miały one sczerniałe płuca. Wyraźnie cierpiały.

Dodatkowy strach i stres małp laboratoryjnych związany jest ze zdolnością przewidywania tego, co się z nimi wydarzy. W dżungli zwierzęta te charakteryzuje inteligencja, wprowadzają one pewne innowacje i uczą się jedna od drugiej, przekazują swoje umiejętności i wiedzę na temat oczyszczania pożywienia bądź łowienia ryb. W HLS małpy mogły przyglądać się ze swoich klatek temu, jak ich towarzysze powiązane są pasami i poddawane eksperymentom Niektórym małpom codziennie, przez okres jednego roku, wprowadzano leki na nietrzymanie moczu bezpośrednio do żołądka.. Innym upuszczano krew kilka razy dziennie, albo dzień po dniu – krew upuszczana była ponad osiemdziesiąt razy.

Pracownik ADI/NAVS wykazał w raporcie, że w dniach, w których zwierzęta były zabijane, a ich ciała badane, pozostałe małpy zachowywały się cicho.

Stres i uprzedzenie są znane jako czynniki mające wpływ na wyniki eksperymentów i powodują ich zafałszowanie Dokumenty, które przeciekły z innego laboratorium testowego w Inveresk w Szkocji, wykazują, że w trakcie testów leku na astmę, małpy cierpiały z powodu płynnych odchodów; zaczerwienienia twarzy, warg, stóp i dłoni; opuchlizny penisów i moszny ; utraty jędrności ciała, niskiej częstości akcji serca; przepuklin; drżenia ciała; oraz były ciche i przygarbione.

Jest szansa na zakończenie tego cierpienia i rozwinięcia nauki – rządom nie wolno tego zmarnować.