Polish summary

Zbiorczy: Wprowadzenie

Wszystkie gatunki ssaków z rzędu naczelnych są inteligentne, niektóre używają narzędzi, inne wykazują samoświadomość i posiadają zdolność rozwiązywania problemów. Większość z nich żyje w grupach rodzinnych, w zorganizowanych strukturach społecznych. My także należymy do ssaków naczelnych.

W celu zdystansowania się od naszych najbliższych krewnych określamy je mianem nie-człowiekowatych naczelnych, co pomaga nam usprawiedliwić wykorzystywanie ich w eksperymentach prowadzonych w laboratoriach.

Nie-człowiekowate naczelne udowodniły, że są zdolne do nauczenia się elementarnych zasad arytmetyki, wykazały zdolność rozumowania, niektóre nawet nauczyły się posługiwać językiem migowym. Wyrażają one także podobne emocje, jak przywiązanie, gniew i smutek – a nawet empatię.

Twierdzenie, że nasze podobieństwa usprawiedliwiają wykorzystywanie naczelnych w laboratoriach oznacza ignorowanie, na własne ryzyko, fundamentalnych różnic biologicznych w zakresie poziomu układu komórkowego, genetycznego i immunologicznego – różnic, które są tak ważne dla wyniku każdego przeprowadzanego eksperymentu.

Ludzie dzielą ponad 90% swojego DNA z większością nie-człowiekowatych naczelnych, ale natura pokazuje nam, jaką różnicą stanowić może ten niewielki pozostały odsetek. Jednakże, podczas, gdy naczelne różnią się od nas w odniesieniu do reakcji na zastosowane środki chemiczne i leki, jesteśmy do nich wystarczająco podobni, by zrozumieć ich cierpienie.

Kiedy są zabierane ze swojego naturalnego środowiska , umieszczane w klatkach, zamykane, przewożone; poskramiane, gdy wstrzykuje im się leki, gdy siłą podawane im są środki chemiczne, gdy celowo wywoływane są u nich uszkodzenia mózgu – wiemy, że cierpią.

Mimo tego oraz dostępności coraz bardziej zaawansowanych alternatyw dla eksperymentów, ilość wykorzystywanych w badaniach ssaków naczelnych na całym świecie wzrasta.
Ponad 10,000 naczelnych umrze w tym roku w laboratoriach na terenie Europy.

Zabierane z naturalnego środowiska

Jednej trzeciej gatunków naczelnych grozi wyginięcie. I w miarę, jak rządy podejmują desperackie kroki, mające na celu ochronę tych biednych zwierząt, zachodnie środowisko badawcze domaga się prawa wykorzystywania tych gatunków do niepotrzebnych i niewiarygodnych badań, zamiast skorzystać z alternatywnych metod badawczych.

W lasach Ameryki Południowej traperzy szukają koczkodanów sowiogłowych, które będę mogły zostać sprzedane na eksperymenty prowadzone nad malarią w Kolumbii. Przestraszone małpy są ściągane z drzew, siłą odbiera się im się wolność, odrywa od rodzin. Ich las zostaje zastąpiony przez wyjałowione warunki fabryczne, jakie panują w laboratorium; niektóre z nich pozostają w izolacji, – co dla małp jest wielką torturą.

Nieetyczne i krótkowzroczne praktyki zabierania zwierząt z ich środowiska naturalnego, a także spowodowane tym cierpienie, zostały wzięte pod uwagę w Dyrektywie UE nr 86/609/WWE dotyczącej eksperymentów na zwierzętach, wydaną ponad dwadzieścia lat temu. Tym niemniej, szacuje się, że 10% naczelnych znajdujących się w laboratoriach na terenie Unii Europejskiej zostało zabranych z ich środowiska naturalnego. Dobre zamiary nie wystarczą. Niezbędne jest wyraźne zakończenie tych procedur.

Z zadowoleniem przyjmujemy fakt, że Komisja Europejska, w swojej nowo zaproponowanej Dyrektywie mającej zastąpić Dyrektywę nr 86/609, na wstępie przedstawiła wyraźną politykę mówiącą o tym, że zwierzęta pochodzące z dżungli nie powinny być wykorzystywane w laboratoriach. Jednakże, te dobre intencje zostały osłabione poprzez zezwolenie na tzw. „wyjątki” od reguły. Jest to niedopuszczalne.

Martwi fakt, że do chwili obecnej, debata naukowa dotycząca wykorzystywania naczelnych w badaniach laboratoryjnych okazała się defensywna, uogólniona i zdominowana przez nieadekwatną ocenę i wsparcie dla zaawansowanych naukowo technik zamiennych.

Europa musi ustanowić wyraźną politykę mającą na celu zakończenie wykorzystywania małp człekokształtnych oraz naczelnych złapanych w ich środowisku naturalnym ze stopniowym zaprzestaniem wszelkiego wykorzystania naczelnych, ustalając tym samym ogólnoświatowe standardy.